Maandelijks archief: mei 2013

Slapen

Goede morgen beste mensen.

Eindelijk, na vele ontelbare nachten, toch weer eens wat langer kunnen doorslapen. Bijna 6 uur aan één stuk door en daarna nog een uurtje eraan geplakt. Normaal was de laatste tijd hooguit 3 uurtjes met door de dag her en der verspreid nog een uurtje of twee extra. Nu zijn die uurtjes extra ook slaap, maar toch hebben die niet het effect van echt doorslapen. We zullen zien wat de dag zoal nog brengt vandaag.

Vandaag weer een moeizame dag. Ondanks dat ik toch een aantal uren heb geslapen kom ik niet echt op gang. Meteen na het middag eten, terug het bed in. Ongeveer anderhalf uur waarvan toch een uurtje buiten westen. Gelukkig maar, want toen ik de deur open maakte om het “Niet storen”, kaartje ervan te halen, liep een vriend binnen. Helmaal vergeten dat die zou komen. Tja.. en dat is dan foute boel. Niet de kans om eerst even lekker wakker te worden, maar meteen in de bres en ook nog in het Duits. Vanaf dien dan ook doorlopend moe en slaperig. 

Dan komt de post! 4 Kaarten! Wauw. Drie van mensen die mij niet kennen, maar toch een leuke kaart sturen naar aanleiding van het verhaal van Corien op facebook. Hartverwarmend, dank jullie wel lieve mensen.

Ik ga maar eens vroeg naar bed vandaag. Misschien dat ik dan morgen wat fitter ben. Leven bij de dag, genieten bij de dag… en wat dat genieten betreft, daar heb ik een heel artikel aan besteedt. Je leest het op mijn website.

Mens zit toch vreemd in elkaar soms.

Het is nog vroeg in de morgen, 6.24 uur als ik voor de tweede keer deze nacht ontwaak en opsta. Was om 1.30u de eerste keer naar bed gegaan en om 2.45 weer wakker. Na een half uurtje dan toch weer slaap, dus terug tot nu. Heerlijk dat ik nu al 5 uurtjes heb kunnen slapen. Samen met een middag dutjes gaat dat langzaam richting de 7 uur…

Na een halfuurtje tot driekwartier in de woonkamer aan een nieuw kleiwerkje te hebben gewerkt, toch de keuze om het middagdutje te vervroegen. Half elf lag ik op bed. Wekker op 12 uur gezet, dus 1 ½ tijd. Helaas, iemand overziet het bordje “Niet storen”, aan de kamerdeur om 11.15 uur en ik ben weer wakker. Dan kun je het weer schudden omdat die resterende drie kwartier niet toereikend zijn volgens je gevoel.

Na de middag gaat ook weer niet, dan komt Sonja op bezoek, dus het zal wel ergens laat op de middag of begin van de avond worden. Les voor de volgende keer om niet alleen het bordje “Niet storen”, op te hangen maar óók de deur op slot.

Rond 3 uur mijn rolstoel weer terug gekregen. Die was gisterenavond meegenomen om een aanpassing aan te brengen waardoor het mogelijk wordt de rug achterover te kunnen zetten. Als je TV kijkt is het toch lekker als je achterover kan liggen toch? Er is een hendel bij gekomen waarmee dat nu kan. Super dus! Is weer een van de vele onvoorstelbare dingen die hier op De Ark gebeuren. Je hoeft maar te vragen en ze zetten alles op alles om het te realiseren.

Overigens heb ik die rolstoel niet persé nodig, behalve voor lange afstanden. Het is echter meer een gemakkelijke stoel met speciale zitting en rug. Doordat ik 23 Kg ben afgevallen is het letterlijk vel over knook geworden. Ga ik op een normale stoel zitten, dat zit ik in principe op het bot en dat gaat pijn doen. Tien tot vijftien minuten is dat vol te houden, hooguit.

Het is al weer half twaalf ’s-Avonds. Eigenlijk niets bijzonders meer gebeurt behalve dat ik heb besloten om zaterdag samen met mijn vrouw naar de fandag van Katimo te gaan. Is weer eens wat anders en leuk om bepaalde mensen weer eens terug te zien.

Sinds begin van de avond weer veel last van jeuk die veroorzaakt wordt door de gal, zoals de wijze beweren. Ook slapen wil maar niet lukken, al zou ik dat toch graag willen. Ga ik op bed kan ik niet slapen en als ik uit bed ben heb ik slaap…. Grrrrrr Mens zit toch vreemd in elkaar soms.

Start…

Vandaag werd door Corien van stichting Katimo de aanzet gemaakt om dan toch met een eigen weblog te starten. De aanzet was een artikel wat zij over mij op haar facebook had geplaatst. Dit naar aanleiding van mijn artikel over Katimo op mijn website.

Voor mij een hartverwarmend artikel dat toch weer de nodige emoties heeft losgeweekt. Ja, ook dat hoort erbij, af en toe eens flink de tranen laten rollen. Gelukkig meestal tranen van geluk en vreugde door zaken die gebeuren zoals deze actie van Corien.

Niet alleen het artikel is hartverwarmend, ook de vele reactie die daarop volgen. Dank u wel lieve mensen.

Corien moedigde me aan een weblog te starten waarin ik regelmatig iets schrijf over mijn dagelijkse dingen en het leven in een de hospice. Bij dezen dus de start daar van.

Omdat ik altijd kort achter elkaar slaap, maximaal zo’n 4 á 5 uur, na het middageten even een dutje gedaan. 1,5 uur om precies te zijn. Momenteel is het weer half een de volgende dag, dus Donderdag. Dan gaat het verhaal misschien verder.